Kalwaria Ujska – miejsce, które sprzyja refleksji i zadumie
Kalwaria Ujska to wyjątkowe miejsce w centrum miasta. Szczególnego znaczenia nabiera w kontekście Wielkiego Piątku, kiedy katolicy rozważają męczeńską śmierć Jezusa. To właśnie tutaj w piątek przed Wielkanocą tłum wiernych spotka się na nabożeństwie, by wspólnie przeżywać poszczególne stacje Drogi Krzyżowej. Modlitwie i refleksji pomagają piękne figury przedstawiające ostatnią drogę Jezusa oraz kaplice. Dla osób wierzących przejście ścieżkami Kalwarii będzie dużym duchowym przeżyciem, także poza okresem Wielkiego Postu i Wielkanocy.
Ale Kalwaria Ujska to miejsce nie tylko dla wierzących. Warto tutaj zajrzeć nawet wtedy, gdy z jakąkolwiek religią nie jest nam po drodze. Tu na każdym kroku można cieszyć oko pięknem przyrody. Poruszane nawet lekkimi podmuchami wiatru gałęzie drzew szumią tak, że wraz z odgłosami ptaków skutecznie zagłuszają dźwięki miasta. Do tego można zachwycić się pięknem kwitnących wiosennych kwiatów. Nie dziwi więc, że w 1997 roku Kalwaria została wpisana do rejestru zabytków pod względem walorów przyrodniczych. To wszystko sprawia, że w jednej chwili myśli zwalniają, a głowa odpoczywa. Nie trzeba się spieszyć, można w swoim tempie pokonywać ścieżki, a gdy dopadnie zmęczenie, można przysiąść na ławkach, które znajdują się przy dwóch kaplicach. Dodatkowym bonusem za trud wędrówki pod górę jest piękny widok na miasto oraz łąki i pola, które ciągną się w kierunku Piły. Ten widok potrafi zachwycić.
Kalwaria Ujska to jednak nie tylko wartości religijne i piękno przyrody, ale także ważna część historii naszego miasta. Kalwaria powstała na przełomie XIX i XX wieku z inicjatywy księdza Franciszka Renkawitza. W ciągu 16 lat wybudowano 18 imponujących budowli, związanych z określoną treścią religijną. Niestety już I wojna światowa odcisnęła swoje piętno na Kalwarii. Z dokumentów z 1921 roku wynika, że kaplice wymagały remontu, a zamek Belle Vue był zrujnowany. Ówczesny proboszcz, ksiądz Stanisław Dudziński podjął się odbudowania Kalwarii. W trakcie II wojny światowej, w latach 1942 - 1943 zostały zburzone wszystkie kaplice na Kalwarii. W 1946 roku ksiądz Jan Felicki powołał Komitet Odbudowy Kalwarii. Dzięki jego zaangażowaniu w miejscu zniszczonych kaplic stanęły drewniane krzyże. W 1974 roku ustawiono 14 figur, symbolizujących kolejne stacje Drogi Krzyżowej. A na przełomie XX i XXI wieku rozpoczęły się prace związane z odbudową kaplic. Zaangażowanie poszczególnych kapłanów, władz gminy i mieszkańców w odbudowę Kalwarii to niezaprzeczalny dowód na to, jak ważne jest to miejsce dla lokalnej społeczności.
Więcej o historii Kalwarii Ujskiej można przeczytać w książce „Kalwaria – Dziedzictwo Ujścia”. To wyjątkowy album wydany w 2023 roku przez parafię pw. Św. Mikołaja w Ujściu z okazji 115. rocznicy poświęcenia Kalwarii Ujskiej.
